Dwayne Toemere

Acteur | A&O Psycholoog

Blog

Waarom ik op 'App-dieet' ga.

Posted by Dwayne Toemere on October 17, 2015 at 5:05 PM


Oh, oh, stress...

Mijn vingers weten blindelings de sociale app-knoppen op mijn telefoon te vinden. Het is iets geworden waar ik niet meer over nadenk. En als ik bewust een keer deze apps niet open dan roept dat zelf een beetje spanning op. Heel even een vlaag van: 'Oh, oh, stress...' Het is zo weer weg maar zelfs fysiek voelbaar. Het zijn vaak drie vlagen als ik kijk naar de knop van 1. Facebook, 2. Instagram en 3. Twitter. Ik sluit mijn telefoon weer met de vergrendelknop en het slot-geluidje. Ik haal even adem en ik bedenk iets anders om te doen. Of even niets doen, ook goed. En dan voel ik van alles over me heen komen: vermoeidheid, verveling. En ik merk op wat er allemaal nog meer in mijn hoofd en in mijn lichaam omgaat zonder die apps.


Sociale Media

We zitten in een overgangsfase met al deze nieuwe technologie. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat informatie zo toegankelijk is. Het is een uitdaging om met deze nieuwe digitale informatiestroom om te gaan. Hoe kan ik mijn impulsen de baas blijven en zorgen dat ik niet meegesleept word door deze nieuwe ontwikkelingen? Het gevaar is dat ik ongeïnspireerd en monomaan allerlei informatie op me af laat komen en tijd door mijn vingers glipt. Het stompt ook mijn eigen denkkracht en creativiteit af. Als ik niet oppas.

Het zou mogelijk moeten zijn om een middenweg te vinden tussen helemaal in die sociale media duiken en je er helemaal voor afsluiten. Ik kom dikwijls inspirerende of grappige artikelen, foto's en posts tegen. Materiaal dat mij inspireert om na te denken of mijn leven aan te pakken. Grappig genoeg was het een Facebook post van iemand die aankondigde zijn account af te sluiten waardoor ik over mijn eigen gebruik na ging denken.


Stroomstoot

Gewoontes kan je veranderen. Het is een kwestie van je neurale netwerken aanpassen. Je kan je handeling of je gewoonte intentioneel doorbreken en je focus op iets anders richten. Geef je neuronen een stroomstoot in een andere richting. Dat is hoe je die uitharding van je neurale snelwegen kan aanpassen. Telkens een beetje. Het is me eerder ook met drank gelukt. Ik drink nu al zes jaar geen druppel alcohol meer.

Wat ik nu een tijdje ga proberen is intentioneel die knoppen niet indrukken en me richten op de omgeving (wat zie ik?) of op hoe ik erbij zit (hoe voel ik me?). En natuurlijk even door die weerstand heen: waarom kan ik niet gewoon alleen maar 'even kijken' op Facebook? De weerstand, dat automatisme en zelfs die fysieke stressreacties slijten totdat ze helemaal weg zijn. Je zou kunnen zeggen dat het went.


Even rust

Eigenlijk wilde ik ook weer terug naar even niks, even rust in mijn hoofd. Gewoon uit het raam staren terwijl ik in de trein zit met muziek in mijn oren. Of met een goed boek. Er zijn genoeg andere inspirerende bronnen. En ik wilde mezelf weer een moment kunnen vervelen omdat dat vaak de momenten zijn waarop originele ideeën bij mij naar boven borrelen, vanuit 'even niets'.

Wat ik zoek is een gezonde afwisseling tussen het schermpje en de buitenwereld zodat deze elkaar kunnen blijven voeden. Een soort 'gematigd' gebruik of een 'app-dieet'. En natuurlijk zitten die muziek, mijn notities en dat boek ook op mijn telefoon. Dat maakt de uitdaging groter om die andere knoppen te omzeilen. Ik zou de apps ook kunnen verwijderen maar ik wil bewust deze mentale uitdaging aangaan.


Balanceren

Soms is het goed om je langer dan de spanningsboog van een snelle post of leuke foto (Like! Like!) te focussen op één ding, bijvoorbeeld een boek, of te luisteren naar muziek. Als je actief bezig bent met het ervaren van je omgeving, via het kijken, voelen of luisteren, dan kan je onmogelijk bezig zijn met piekeren, schakelend tussen het verleden en de toekomst. Je bent dan actief in het heden. Maar soms is het ook weer leuk, nuttig of inspirerend om die snelle informatie tot je te nemen via sociale media.

De kunst is om te blijven balanceren. Het is net als met een auto: die kan nooit in twee versnellingen tegelijk staan. ??én van mijn leraren zei ooit: 'In balans zijn is geen statisch gegeven. Het is een dynamisch gegeven. Je blijft altijd zoeken naar een balans in altijd veranderende omstandigheden. Zowel interne als externe veranderende omstandigheden. Altijd veranderend.'

Categories: None

Post a Comment

Oops!

Oops, you forgot something.

Oops!

The words you entered did not match the given text. Please try again.

Already a member? Sign In

0 Comments

Agenda

EITJE | MAAS Theater & Dans | Art of Wonder Festival, Drents Museum Assen, 2 & 3 juni 2018 | Camp Moorise Festival, Bussloo, 23 juni 2018

FOR THE TIME BEING | Schweigman& | Kopenhagen, Denemarken | Augustus 2018

MIJN VRIEND EN IK | Soulshine Connection | Kinderboekenweek, Oktober 2018

Twitter

Volg mij

   

Instagram